Zangmaatschappij
Om te beginnen willen we direct de nadruk leggen op het feit dat een zangmaatschappij geen koor is. Een 'zangmaatschappij' is gestoeld op tradities van midden de 19de eeuw,
een periode waarin her en der tal van muziekmaatschappijen-fanfares werden opgericht. In de schoot van die fanfares werd het vlug vrij duidelijk dat niet alle geïnteresseerden
de nodige muzikale talenten hadden om een instrument te bespelen, laat staan de financiële middelen te vergaren om er een aan te schaffen. Om ook aan de noden van
die 'afvalligen' tegemoet te komen, ontstonden zangmaatschappijen, die net dezelfde structuren hadden als de fanfares. Zij gaven eveneens concerten en deden al marcherend en
zingend uitstappen door de straten van het dorp, het vaandel voorop. Identiek dus aan de fanfares, met dat verschil dat het gebruikte instrumenten 'de stem' was.
Voor meer info verwijzen we naar de rubriek 'Historiek'.
In de loop der jaren kenden de zangmaatschappijen - net als de fanfares - minder en minder belangstelling, en verdwenen ze als sneeuw voor de zon. De Scheldegalm is nog één van de weinig overgebleven zangmaatschappijen in Vlaanderen. Nog steeds marcheert de maatschappij, vaandel voorop, door de straten van Moerzeke. Nog steeds weerklinken dan traditionele driestemmige marsliederen. Nog steeds wordt elke week gerepeteerd. Helaas telt de maatschappij op heden nog slechts een vijftiental zingende leden.
Maar de 'schwung' blijft erin. Aan het hoofd staat een jonge dirigent, die naast de traditionele driestemmige stapliederen ook een meer modern repertoire aandurft, waar dan mee kan worden uitgepakt op allerlei festiviteiten.
Eén heikel punt blijft nog steeds, ook na 150 jaar: de zangmaatschappij blijft een mannenbastion ! Het was tot voor een paar jaar niet denkbaar dat vrouwen ook maar 'mochten' toetreden, maar dank zij de stichting van de toneelafdeling, durft men nu ook al wel eens een 'vrouwelijke stem' opstellen, zij het nog steeds ten uitzonderlijken titel.